کهربا در گروه گوهرها با منشا آلی قرار دارد که در دوران قدیم زمین شناسی به صورت صمغ از درختان کاج مخروطی به نام (پیتوس-سوکسنیفرا) که 25 تا 120 میلیون سال پیش وجود داشتند خارج شده و پس از خشک و سفت شده به صورت فسیل درآمده اند. این درختان در دوران سوم زمین شناسی (اولیگوسن) فراوان بوده و طی دوره آب و هوایی بسیار گرم حجم زیادی صمغ تولید کرده اند.
امروزه کهربا را در سازندهای دوره سوم خصوصا در نواحی دریای بالتیک جستجو میکنند.
تولید صمغ در واقع مکانیسم دفاعی گیاهان در برابر بیماریها ،شکستگیها و خراشهای ناشی از حشرات ،قارچها و سایر عوامل خارجی میباشد که در درمان زخمها بسیار موثر بوده و حاوی عطر و مزه ای است که هم حشرات را جذبو هم آنها را دفع میکند.
در بیشتر موارد بقایای درختان و صمغ به سمت آبهای آرام حمل شده و در کف دریاها و تالابها و دلتاها ته نشین شده اند و البته شرایط مناسب ته نشینی یعنی حضور رس ،شیل ، ماسه سنگ که توسط لایه هایی از زغال نارس پوشیده شده بود از عوامل مهم در کیفیت بالای کهربای بالتیک حاصل از آن زمان است.
کهربا ترکیب غیر یکنواختی دارد و مخلوطی از 7 نوع صمغ و رزین است ، ساختار شیمیایی آن شامل 79درصد کربن ، 10.5 درصد هیدروژن و 10.5 درصد اکسیژن میباشد و با فرمول C10H16O معرفی میگردند.

amber_formation_2

ضریب شکست: 1.539-1.545
جلا: صمغی
چگالی: 1.05-1.09
ساختار کریستالی: آمورف (غیربلورین)
سختی: در مناطق مختلف متفاوت است کهرباهای جوانتر نرمتر و قدیمی ها سختتر هستند . 1-3
شکست: صدفی

معادن کهربا:

بزرگترین معدن کهربا در غرب کالیمینگراد در روسیه در عمق 30 متری زیر شن و ماسه است و بیشتر در مناطق دریای بالتیک . مناطق دیگری که دارای معدن کهربا هستند عبارتند از : جمهوری دومینیکن ، ایتالیا ، رومانی ،برمه ،چین ، کانادا ، مکزیک ، ژاپن و آمریکا .